{
  "meta": {
    "api_type": "NWO Projects API",
    "version": "1.0.2",
    "licence": {
      "name": "CC0 1.0 Universal",
      "url": "https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0",
      "description": "To the extent possible under law, all copyright and related or neighbouring rights have been waived worldwide to the data made available through this API."
    },
    "documentation": "https://doi.org/10.5281/zenodo.14918287",
    "release_date": "2025-08-20T00:00:00",
    "funder": "https://doi.org/10.13039/501100003246",
    "ror_id": "https://ror.org/04jsz6e67",
    "date": "2026-11-05T00:00:00",
    "count": 1,
    "per_page": 100,
    "pages": 1,
    "page": 1
  },
  "projects": [
    {
      "project_id": "SH-001-12",
      "title": "Quantumtheoretische Chemie",
      "funding_scheme_id": 2271,
      "funding_scheme": "Rekentijd nationale computersystemen Rekentijd nationale computersystemen 2012 EW",
      "department": "Exacte en Natuurwetenschappen",
      "sub_department": "Exacte Wetenschappen",
      "start_date": "2012-11-09T00:00:00",
      "end_date": "2014-03-12T00:00:00",
      "reporting_year": 2012,
      "summary_nl": "Het onderzoeksprogramma quantumtheoretische chemie valt uiteen in zeven deelprojecten, die in verschillende mate van de supercomputer gebruik maken. In deelprojecten A, B, C en D (zie hieronder) is het vooral de ontwikkeling van nieuwe methodes waarvan de performance op  supercomputers getest dient te worden, terwijl daarnaast de toepassing van de ontwikkelde methodes op grote systemen in alle deelprojecten zeer rekenintensief is. Doordat de in projekt B ontwikkelde responsemodule voor de berekening van molekulaire eigenschappen zeer goed toepasbaar is op grote molekulen worden daarmee ook responseigenschappen van grote moleculen, die interessant zijn voor niet-lineaire optica, berekend. Ondanks de bereikte efficiënte kosten dergelijke berekeningen uiteraard nog veel tijd. Bovendien betreft een deel van de eigenschappen vibratiespectra. Het is relatief duur de vele vibratiemodes van een molekuul uit te rekenen, ook als het slechts een middelgroot molekuul is. \nIn project C passen we subsysteem DFT methoden toe op grote biomoleculaire systemen, waarbij we binnen een berekening veel deelberekeningen doen. Verder werken we aan methoden waarin een individueel chromofoor (bijv. chlorophyl) met (benaderde) coupled cluster technieken (CC2) wordt beschreven. Dit zijn eveneens zeer rekenintensieve berekeningen doordat de moleculen in kwestie groot zijn voor deze methode. In project D worden onder meer coupled cluster berekeningen uitgevoerd om de electronische spectra van gesolvateerde actinyl complexen te bestuderen. Hierbij worden relativististische coupled cluster berekeningen uitgevoerd aan (ingebedde) systemen tot 10 atomen. Deze berekeningen vragen met name veel geheugen (orde van 10 Gb/proces) en zijn hierdoor slechts op Huygens practisch uitvoerbaar. De deelprojecten F en G zijn extreem rekenintensief en in hoge mate afhankelijk van de beschikbaarheid van state-of-the-art supercomputers. In deelproject F worden o.a. nieuwe methoden voor katalysatordesign ontwikkeld. Met name het onderzoek naar sterische effecten (d.w.z. grote liganden op het metaalcentrum en/of grote substituenten in de omgeving van de te activeren binding in het substraat) alsmede de beschrijving van oplosmiddeleffecten (oplosmiddelmoleculen van de eerste solvatatieschil moeten vaak als onderdeel van het QM systeem worden behandeld: ?supermolecuul?-aanpak) zijn CPU-intensief. Dit geldt in nog beduidend sterkere mate voor deelproject G. Hierin worden o.a. modelreactiesysthemen voor het template-primer-polymerase complex onderzocht, dat een sleutelrol speelt in de DNA-replicatie. \n\nBehalve voor de hier genoemde onderzoekslijnen, worden  supercomputers op meer incidentele basis gebruikt voor andere projecten.\n",
      "summary_en": "Het onderzoeksprogramma quantumtheoretische chemie valt uiteen in zeven deelprojecten, die in verschillende mate van de supercomputer gebruik maken. In deelprojecten A, B, C en D (zie hieronder) is het vooral de ontwikkeling van nieuwe methodes waarvan de performance op  supercomputers getest dient te worden, terwijl daarnaast de toepassing van de ontwikkelde methodes op grote systemen in alle deelprojecten zeer rekenintensief is. Doordat de in projekt B ontwikkelde responsemodule voor de berekening van molekulaire eigenschappen zeer goed toepasbaar is op grote molekulen worden daarmee ook responseigenschappen van grote moleculen, die interessant zijn voor niet-lineaire optica, berekend. Ondanks de bereikte efficiënte kosten dergelijke berekeningen uiteraard nog veel tijd. Bovendien betreft een deel van de eigenschappen vibratiespectra. Het is relatief duur de vele vibratiemodes van een molekuul uit te rekenen, ook als het slechts een middelgroot molekuul is. \nIn project C passen we subsysteem DFT methoden toe op grote biomoleculaire systemen, waarbij we binnen een berekening veel deelberekeningen doen. Verder werken we aan methoden waarin een individueel chromofoor (bijv. chlorophyl) met (benaderde) coupled cluster technieken (CC2) wordt beschreven. Dit zijn eveneens zeer rekenintensieve berekeningen doordat de moleculen in kwestie groot zijn voor deze methode. In project D worden onder meer coupled cluster berekeningen uitgevoerd om de electronische spectra van gesolvateerde actinyl complexen te bestuderen. Hierbij worden relativististische coupled cluster berekeningen uitgevoerd aan (ingebedde) systemen tot 10 atomen. Deze berekeningen vragen met name veel geheugen (orde van 10 Gb/proces) en zijn hierdoor slechts op Huygens practisch uitvoerbaar. De deelprojecten F en G zijn extreem rekenintensief en in hoge mate afhankelijk van de beschikbaarheid van state-of-the-art supercomputers. In deelproject F worden o.a. nieuwe methoden voor katalysatordesign ontwikkeld. Met name het onderzoek naar sterische effecten (d.w.z. grote liganden op het metaalcentrum en/of grote substituenten in de omgeving van de te activeren binding in het substraat) alsmede de beschrijving van oplosmiddeleffecten (oplosmiddelmoleculen van de eerste solvatatieschil moeten vaak als onderdeel van het QM systeem worden behandeld: ?supermolecuul?-aanpak) zijn CPU-intensief. Dit geldt in nog beduidend sterkere mate voor deelproject G. Hierin worden o.a. modelreactiesysthemen voor het template-primer-polymerase complex onderzocht, dat een sleutelrol speelt in de DNA-replicatie. \n\nBehalve voor de hier genoemde onderzoekslijnen, worden  supercomputers op meer incidentele basis gebruikt voor andere projecten.\n",
      "project_members": [
        {
          "role": "Project leader",
          "member_id": 104202,
          "last_name": "Visscher",
          "degree_pre_nominal": "prof. dr.",
          "initials": "L.",
          "first_name": "Lucas",
          "organisation": "Vrije Universiteit Amsterdam||Faculteit der Bètawetenschappen (Faculty of Science)||Afdeling Scheikunde & Farmaceutische Wetenschappen||Theoretische Chemie",
          "organisation_id": 61203,
          "ror": "https://ror.org/008xxew50",
          "active": false,
          "dai": "110327888"
        },
        {
          "role": "Main Applicant",
          "member_id": 104202,
          "last_name": "Visscher",
          "degree_pre_nominal": "prof. dr.",
          "initials": "L.",
          "first_name": "Lucas",
          "organisation": "Vrije Universiteit Amsterdam||Faculteit der Bètawetenschappen (Faculty of Science)||Afdeling Scheikunde & Farmaceutische Wetenschappen||Theoretische Chemie",
          "organisation_id": 61203,
          "ror": "https://ror.org/008xxew50",
          "active": true,
          "dai": "110327888"
        }
      ]
    }
  ]
}